REŻYSERIA: Maria Zmarz-Koczanowicz
SCENARIUSZ: Maria Zmarz-Koczanowicz
ZDJĘCIA: Andrzej Adamczak
MONTAŻ: Grażyna Gradon
DŹWIĘK:
Michał Dominowski
PRODUKCJA: Studio Largo, TVP Agencja Filmowa
PRODUCENCI: Agnieszka Traczewska, Jerzy Jakutowicz
Tytul
filmu nawiązuje do dokumentu Michaiła Romma Zwyczajny
faszyzm, ukazującego narodziny totalitaryzmu wyłącznie
poprzez obrazy towarzyszacej mu, akceptowanej propagandy.
Rok 1968. Dziady Adama Mickiewicza zostają nagle zdjęte
ze sceny Teatru Narodowego. Powód? Widownia oklaskiwała
przedstawienie w nieodpowiednich momentach. Studenci
rozpoczynają protest. Towarzysz Władysław Gomułka, ówczesny
pierwszy sekretarz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
wygłasza przemówienie, propagując antysemityzm. Nagle
wszystko zlewa się w jedno i wybuchają zamieszki. Oskarżeni
o konspirację studenci trafiają na przesłuchania, potem
do więzienia. Powrót do przeszłości okraszona komentarzami
byłego opozycyjnego studenta Adama Michnika.
MARIA
ZMARZ-KOCZANOWICZ
|